Σενάριο εικονικής φαντασίας

Οι εκπαιδευμένοι αστοί,οι επιλεγόμενοι “κυνοαστοί”, φόρεσαν πειθήνια τα φίμωτρά τους,αποστείρωσαν τα πόδια τους και κλειδαμπαρωθήκαν μέσα στο σκυλόσπιτό τους.

Καθηλωμένοι μπροστά στις τηλεοράσεις τους,κόλλησαν ασυναίσθητα,τις μουσούδες τους μπροστά στις οθόνες,καταργώντας ούτως το τηλέ της οράσεως κι ενεργοποιώντας  συνειδητά το τηλέ της αφής.

Με την κατάλληλη παντομίμα,κούνημα της ουράς σαν να πληκτρολογεί μήνυμα,δύνασαι να βγεις βολτούλα μέχρι το πάρκο,να σηκώσεις το ποδαράκι,να κάνεις τσισάκια στο δεντράκι κι έπειτα πάλι πίσω με κατεβασμένα (όχι αυτιά) μα βρακιά.
Το κολάρο με τις πρόκες μαρτυρά την επαναστατική σου φύση..

Κοιτάχτηκες πίσω απ’τον ώμο,να δεις αν τελικά εχεις ουρά.
Τίποτα,ίσως σου την είχαν κόψει όταν ήσουν μικρός;!
Θυμάσαι αμυδρά,ότι κάποτε περπατούσες στα τέσσερα,δίκιο θα ‘χουν..
Μα τώρα,στέκεσαι στα δυο σου πόδια..
Σου έρχεται να γαβγίσεις από οργή!

Κοίταξες πίσω από το “νόμο”,έκλεισες το κινητό,ξεκλείδωσες την πόρτα και βγήκες στον έρημο δρόμο,είσαι ελεύθερος..αλλά μόνος.
Ένας αδέσποτος σκύλος σε πήρε στο κατόπι,κουνά παιχνιδιάρικα την ουρά του.
Μα εσύ ενοχλείσαι,θέλεις την ησυχία σου και μονολογείς
-Μα που είναι πια αυτή η αστυνομία των σκύλων;

Επέστρεψες στο σπίτι,με μια κλήση στο χέρι κι ένα πρόστιμο.Η αστυνομία που επικαλέστηκες, είχε κάνει τελικά τη δουλειά της...