Wprowadzenie 


W tym cyklu artykułów publikował będę swoje przemyślenia na temat gry w 25-dniowych odstępach. Taki jest przynajmniej plan, bo z doświadczenia wiem, że różnie u mnie bywa zarówno z systematycznością jak i entuzjazmem do gier. Przemyślenia będą z perspektywy nowego gracza. Moim jedynym doświadczeniem z tego typu grami jest konto założone 7 lat temu na jednej z konkurencyjnych stron. Porzuciłem je wtedy po jakimś miesiącu, odkopałem dopiero niedawno i prawie od razu w oczy rzuciła mi się informacja o edomie. Możliwość startu od „Day 1” była wystarczająco kusząca do przenosin.
 
 


Polityka Krajowa

Jeśli chodzi o politykę wewnętrzną, to pierwsze 25 dni nie było imponujące w wykonaniu naszego kraju. Dość powiedzieć, że w tym czasie mieliśmy aż 4 prezydentów (5 licząc admina). Ten wybrany w oficjalnych wyborach zrezygnował zaledwie po kilku dniach, a jego następca zniknął na kilka dni tuż po otrzymaniu 125 golda i 10000PLN w dotacjach. Powrócił na szczęście równie niespodziewanie co zniknął  i zwrócił całość Weandilowi, który jest naszym aktualnym prezydentem.

Również pod względem ekonomicznym inne kraje wydają się być znacznie lepiej zorganizowane. Różne pomysły co z tym zrobić się pojawiały, ale głównym problemem był i jest brak zaufanej osoby, u której można by takie inwestycje realizować. Ogólnie to kwestia wiarygodności poszczególnych osób była dominującym tematem na czacie w grze i na discordzie. Dość szybko wyłoniły się dwa obozy (znające się z innej edycji gry), oskarżając się wzajemnie o bycie złodziejami, mulciakami i ogólnie niegodnymi zaufania degeneratami.
 

Polityka Zagraniczna 

Zawirowania na arenie krajowej przełożyły się rzecz jasna na komplikacje w relacjach międzynarodowych. Przez serie odsunięć prezydentów straciliśmy wiele potencjalnych zdobyczy terytorialnych. Ostatecznie przejęliśmy kilka prowincji od Danii, Niemiec i Rosji, a stan bonusów na 25 dzień to 60% | 80% | 80%.

Jeśli chodzi o pakty, to na początku zmierzaliśmy do sojuszu „AXIS” (m.in. Węgry, Peru, UK). Dość szybko jednak, wraz z nadejściem prezydentury Mefedrona, nastąpiła całkowita zmiana kierunku i dołączyliśmy do znacznie silniejszego, europejskiego sojuszu GUN (m.in. Serbia, Ukraina, Francja, Szwecja, Rumunia). W efekcie zostaliśmy otoczeni sojusznikami co ma swoje plusy i minusy. Z jednej strony granice są bezpieczne, ale z drugiej komplikuje się sprawa uzyskania 3x100% bonusów.
 
Osobiście od początku nie byłem i nadal nie jestem zwolennikiem wejścia do sojuszu GUN. Dostrzegam oczywiście zalety, ale jednak wady tego rozwiązania za bardzo mnie odrzucają. Za główną uważam odwrócenie się od Węgier (moim zdaniem naszego najważniejszego sojusznika) i MPP z Rumunią, która okupuje rdzenne węgierskie tereny. Kolejnym minusem jest MPP z Ukrainą. Nie przemawia do mnie też argument, jakoby czekało nas wymazanie gdybyśmy się w tym sojuszu nie znaleźli. To prawda, że bylibyśmy okrążeni przez Szwecję, Ukrainę i Chorwację, ale wszystkie te kraje i tak już mają 3x 100% bonusy oraz ważniejsze rzeczy na głowie.

Wolałbym gdybyśmy dołączyli do AXIS działając wspólnie z Węgrami. Być może ryzyko wymazania byłoby wtedy wyższe, ale mniejszy byłby za to moralny dyskomfort. Która opcja była lepsza okaże się niedługo, ponieważ sojusz AEGIS (m.in. Chiny, Gruzja, Turcja, USA) rozpoczął właśnie inwazję na Europę.
 



Kilka Przemyśleń 

1. Przebijanie cen/wypłat/kursów o grosik. Rozumiem zejścia z ceną np. 9 PLN przeciw 10 PLN, ale czy naprawdę konieczne jest przebijanie 75 PLN na 74,99 PLN albo kursu 1=150 na 1=149,99? Dla kupca nie ma żadnej realnej zniżki, czemu więc nie dać takiej samej oferty i podzielić się klientami? Jedyną przyczynę takich praktyk jaką potrafię sobie wyobrazić to wpływ semickiej krwi, podświadoma potrzeba przebicia goja, wewnętrzny zew którego przebijający nie jest w stanie kontrolować.

2. Praktycznie codziennie „zwalniam” z pracy jedno czy dwa konta, którym granie znudziło się, szokująco, akurat tuż po osiągnięciu 20 poziomu. Oczywiście nikomu nie żałuję tych bonusowych broni Q5, medali i golda, tym bardziej że całość idzie na damage i rozwój Polski, ale jednak po każdym takim zwolnieniu delikatny niesmak pozostaje. Z drugiej strony pewnie tak samo czułbym się patrząc na graczy „VISA”, gdybym sam nie był jednym z nich.

3. W związku z powyższym punktem zastanawiam się nad organizowaniem jakiegoś rodzaju loterii, konkursów czy fundacji dla osób zarówno bez „gwiazdek” jak i dużej ilości zaproszonych graczy. Z miejsca pojawia się jednak kilka problemów, np. w jaki sposób usunąć z puli nagrodzonych multikonta, a przyspieszyć rozwój tych faktycznie uczciwych. Może w innych grach było organizowane coś podobnego? Wszelkie rady w komentarzach mile widziane.

4. Korzystając z okazji zapraszam też na Discorda osoby, które wcześniej może przegapiły linka, a chciałyby trochę więcej się zaangażować w grę. https://discord.gg/aH4vaw
 




Na koniec trochÄ™ propagandy: